Lotniska Luftwaffe

Lotnisko Częstochowa – Rudniki 

Luftkriegschule IX

DSC_7251W 1940 roku dowództwo Luftwaffe postanowiło zrealizować swój program rozwoju sieci lotnisk wojskowych. Konsekwencją tego było wybudowanie dwóch lotnisk na ziemiach polskich, obiektów położonych w niewielkiej odległości od dotychczas używanych lądowisk. Były to jednostki w Rudnikach. na północ od Częstochowy oraz Zendek położony 30 km na zachód od Zawiercia i 16 km na północ od Będzina.

DSC_7252W Rudnikach powstała Luftkriegschule IX, jednostka działająca od listopada 1942 roku do lipca 1944 roku. Następnie utworzono Segelfliegerschule der Luftwaffe Tschenstochau. Tam właśnie prowadzono szkolenie szybowcowe. Szkolenie to odbywało się za wyciągarką szybowcową lub na holu. Była to jednak nieduża jednostka – znacznie mniejsza w porównaniu z lotniskiem w Zendku. Zajmowało ono teren, który dziś stanowi północny skraj MPL Katowice we wsi Pyrzowice.

DSC_7254Od 1950 roku lotnisko należy do Aeroklubu Częstochowskiego, a w Rudnikach częstochowscy lotnicy pojawili dopiero w 1957 roku. Do tego czasu decyzją władz centralnych terenem gospodarowało wojsko.

Od roku 1953 lotnisko wojskowe (kategorii II – zapasowe). W roku 1958, zapasowe dla 39. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego. W 1961 roku na lotnisku okresowo bazował 53. Pułk Lotnictwa Szturmowego, z samolotami Lim-2. W latach 80. XX wieku było lotniskiem zapasowym dla 10. Pułku Lotnictwa DSC_7257Myśliwskiego OPK im. Ludowych Partyzantów Ziemi Krakowskiej.

W 1983 roku przez jeden sezon w okresie letnim istniało połączenie lotnicze, które obsługiwały PLL LOT.

Lądowisko Częstochowa-Rudniki (kod lotniska IATA: CZW, kod lotniska ICAO: EPRU) – powojskowe lotnisko w Kościelcu koło Rudnik, leżące w DSC_7259odległości ok. 16 km od centrum Częstochowy w kierunku północno-wschodnimprzy drodze krajowej nr 1 (E 75) Gdańsk–Cieszyn, obecnie mienie prywatne.

Lądowisko jest w części używane przez Aeroklub Częstochowski. Posiada betonową drogę startową 08/26 o długości 2000 m i szerokości 60 m, drogi kołowania, hangary, magazyny, bazę paliwową, wieżę kontroli ruchu DSC_7263lotniczego, budynek aeroklubu z kawiarenką i duży teren trawiasty z polem namiotowym. W pobliżu znajduje się bocznica kolejowa i stacja trafo.

Na podczęstochowskim lotnisku Rudniki działa cały rok strefa spadochronowa Szkoły Spadochronowej „Omega”. Gdzie jest możliwość wykonywania skoków tandemowych oraz można uczestniczyć w kursach spadochronowychAFF.

DSC_72675 lipca 2014 roku pod Topolewem, wyniku katastrofy samolotu Piper PA-31 Navajo należącego do Szkoły Spadochronowej „Omega”, transportującego spadochroniarzy, śmierć poniosło 11 osób, a 1 została ranna.

Szanse rozwoju lądowiska jako portu lotniczego są niejasne. Lądowisko znajduje się 66 km od szybko rozwijającego się międzynarodowego portu lotniczego Katowice-Pyrzowice. Mimo to władze Częstochowy starają się DSC_7269przejąć lądowisko. Gazeta Wyborcza napisała 21 sierpnia 2006 roku: „Samorządowcy widzą szansę na przejęcie terenów po lotnisku w Rudnikach. Nadzieję dał im raport Najwyższej Izby Kontroli o nieprawidłowościach w Agencji Mienia Wojskowego”

DSC_7270 DSC_7272 DSC_7276 DSC_7280 DSC_7284 DSC_7285 DSC_7287 DSC_7292 DSC_7296

 


Lotnisko Oels – Oleśnica 

Zdjęcie wykonane 20.02.1945 r. z samolotu Junkers Ju-188 (w wersji D-2 lub F-1) lecącego na wysokości 7500 m, należącego do 2(F)100 (Aufklärungsgruppe 100), która w tym czasie stacjonowała w Alt-Lönnewitz w okolicy miejscowości Falk. Źródło: http://www.wwii-photos-maps.com/

Fliegerhorste und Einsatzhäfen der Luftwaffe. Planskizzen 1935 – 1945 [Karl Ries, Wolfgang Dierich, Motor Buch Verlag, Stuttgart 1996] Żrodło: http://oels-nest.prv.pl

W 1937 r. rozpoczęto budowę lotniska. Przed rozpoczęciem wojny stacjonowało na nim 30 samolotów bombowych i 6 samolotów w wersji dowódczej Heinkel 111. (i jakoby 6 samolotów Heinkel w wersji rozpoznawczej). Zbudowano także duże warsztaty naprawy samolotów (117 Werkstatzug der Luftwaffe Oels) Heinkel i prawdopodobnie biuro konstrukcyjne, które w trakcie wojny rozrosło się i jakoby zostało przeniesione do zamku.

20 grudnia 1939 r. powstaje w Oleśnicy szkoła lotnicza Flugzeugführerschule A/B 111, komendantem jej jest płk Gerhard Richter. 16 stycznia 1940 zmienia nazwę na FFS A/B 111. Szkolenie odbywało sie na samolotach: Ar 66, Ar 68, Ar 76, Ar 96, Bü 131, Go 145, He 45, He 70, He 72, Kl 35 and W.34. Szkoła została rozwiązana 29 lutego 1942 r.

16.10.1941 r. powstaje szkoła lotnicza Flugzeugführerschule C22. 15.10. 1943 r. zmieniony numer na B22. Jej dowódcą był pułkownik Wilhelm von Winterfeld. Jednostka stacjonowała w Oleśnicy do 11.10.1944r. Szkolenie odbywało sie na samolotach: Dornier Do-17, Focke-Wulf Fw-44, Focke-Wulf Fw-58, Heinkel He-111, Junkers Ju-52. Szkoła miała godło związane z herbem Oleśnicy. Szkolenie pilotów zakończono w lipcu 1944 r.

DSC_73981 września samoloty 2 dywizjonu 4 pułku bombowców Kampfgeschwader 4 „General Wever” (stacjonujące w Oleśnicy w okresie 25.08.1939r. do 22.09.1939r.) zaatakowały bombami Polskę. Dowodzona przez podpułkownika Erdmanna grupa samolotów He 111, po pokonaniu liczącej około 500 km trasy prowadzącej częściowo nad terytorium Słowacji bombarduje lotnisko we Lwowie zrzucając 22 tony bomb. Potem te samoloty bombardują Dęblin, DSC_7405Kraków, Lublin, Radom i inne miasta – wg. Marek J. Murawski „Luftwaffe – działania bojowe”, t.1, Warszawa 1998 str. 59. Natomiast nalotu na Wieluń dokonały samoloty typu Ju 87 B z I./St.G 2 „Immelmann” i I./St.G. 76 z lotniska Nieder Ellguth (obecnie Ligota Dolna w województwie opolskim).

Na lotnisku pracuje duży zakład naprawy samolotów. W naprawie stale znajduje się po kilkadziesiąt DSC_7407samolotów. Zakład zatrudnia wysokokwalifikowanych robotników przymusowych różnej narodowości w liczbie ok. 1 500 osób.

W Oleśnicy, w okresie 29.7.44 – 21.1.45 stacjonował pierwszy Dywizjon 102 Pułku nocnych myśliwców wyposażony w samoloty Messerschmitt Bf 110 i Junkers Ju 88.

Na lotnisku oleśnickim stacjonuje w okresie od DSC_7409września 1944 r. do 22.1.1945 r. pierwszy dywizjon z Schlachtgeschwader 151 – wyposażony w najnowsze myśliwce Focke Wulf 190. Na uwagę zasługuje data ewakuacji jednostki z Oleśnicy. Obecnie okazało się, że 19 z tych samolotów zostało wysadzonych przez Niemców, gdyż zbliżanie się Armii Czerwonej uniemożliwiło ich naprawę w oleśnickich warsztatach naprawczych.

DSC_7410W połowie 1944 r. Niemcy zdają sobie sprawę z klęski i ewakuują wszystko, co ma jakąś wartość. M.in. dokumentację konstrukcyjną samolotów Heinkel. Do Niemiec trafiają zabytki z zamku oleśnickiego i prywatne rzeczy księżniczki Cecylii. Nie wiadomo kiedy i gdzie wywieziono archiwum zamkowe.

Brandkommando dalej uszkadzało wszystko, co mogłoby służyć wojskom radzieckim (hangary zakładów naprawczych na lotnisku, pozostawione samoloty, media miejskie). Jednakże szybkość ataku uniemożliwiła wykonanie planowych zniszczeń (na lotniskach pozostały sprawne instalacje elektryczne i paliwowe). Zniszczono tory, urządzenia kolejowe oraz wiadukty i mosty aż do Psiego Pola. Most na Psim Polu zniszczono przedwcześnie, co zmusiło wycofywanie ciężkiego sprzętu (czołgi itp.) poprzez Trzebnicę.

DSC_741122.01. wojska radzieckie rozpoczęły naloty bombowe, mające na celu zniszczenie wojsk broniących przedpola miasta oraz obrony przeciwlotniczej, przeciwpancernej, a także wycofujących się przez Oleśnicę wojsk niemieckich (kanonadę słychać było we Wrocławiu, co wpłynęło negatywnie na morale jego mieszkańców).

23.01.1945 (wg. wspomnień Mariana Niemca) na DSC_7414lotnisko wdarły się 3 radzieckie czołgi, ale zostały zmuszone do odwrotu. Wg wspomnień żołnierzy radzieckich i dowódcy Korpusu – lotnisko zostało wtedy zajęte przez czołgistów i piechotę. Nie potwierdzają tego Niemcy.

Bitwa o Breslau. Na lotniskach oleśnickich stacjonują różnorodne rodzaje samolotów (bombowce, myśliwce, szturmowce). Niektóre krótko (np. szturmowce), inne DSC_7417do czasu zakończenia wojny (np. bombowce). Bywały okresy, że jednocześnie na lotniskach oleśnickich rozmieszczonych było ponad 120 samolotów (3-4 pułki lotnicze). Niektóre z nich (bombowce) startowały niekiedy 3-5 razy dziennie na Wrocław. Na terenie powiatu oleśnickiego istniały również przynajmniej 4 tzw. pasy startowe bez żadnych zabudowań. Były nimi: Zawidowice (pas 1200×100); Solniki Małe (1100×300), na których bazowały jednostki 1. DSC_7418Gwardyjskiego Korpusu Szturmowego.

Z oleśnickich lotnisk codziennie startowały samoloty bombardujące Wrocław. Wrocław był też ostrzeliwany ze Wzgórz Trzebnickich przez dalekosiężną artylerię Armii Czerwonej. W odwecie wojska niemieckie z Wrocławia ostrzeliwują jakoby Oleśnicę (chociaż w spisie uzbrojenia Festung Breslau nie wymienia się armat większego kalibru niż 155 mm – dlatego może to DSC_7420być wątpliwe. O ostrzeliwaniu artyleryjskim nie wspominają polscy kolejarze i milicjanci).

https://olesnica.nienaltowski.net

Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych im. Walerego Wróblewskiego (TOSWL) w Oleśnicy.

Szkołę powołano do życia 3 lipca 1955. Swoją siedzibę znalazła w koszarach zbudowanych przez Niemców w 1935 i przejęła znajdujące się obok nich lotnisko. Miała przygotowywać średni personel techniczny: oficerów-techników lotniczych.

Poprzedniczką TOSWL w kształceniu naziemnego personelu DSC_7421technicznego dla wojsk lotniczych była Techniczna Szkoła Lotnicza (TSL), która powstała w Zamościu w 1945 r. Jej komendantem był oficer radziecki płk Piotr Bielikow. W 1951 r. TSL została przemianowana na Techniczną Szkołę Wojsk Lotniczych (TSWL). Kształciła ona zarówno oficerów jak i podoficerów. Jej komendantem był przedwojenny polski pilot płk Bernard Adamecki. Po kolejnych reorganizacjach szkoła została podzielona w 1955 r. na dwa ośrodki: na DSC_7427kształcącą oficerów Techniczną Oficerską Szkołę Wojsk Lotniczych (TOSWL) z siedzibą w Oleśnicy i na ośrodek szkolenia podoficerów i mechaników lotniczych (TSWL) w Zamościu. Od 15 czerwca 1946 r. absolwenci szkoły mieli prawo do noszenia odznaki mechanika lotniczego: oficerowie – złotą, podoficerowie – srebrną. Od 1973 r. prawo do złotej odznaki przejęli absolwenci Szkoły Chorążych Personelu Technicznego Wojsk Lotniczych w DSC_7430Oleśnicy. Odznaką TOSWL jest metalowy, emaliowany w kolorze czerwonym romb. W jego górnej części jest orzeł bez korony, niżej napis TOSWL. Odznakę nosiło się na prawej górnej kieszeni munduru wyjściowego. W 1967 w ramach TOSWL utworzono Szkołę Chorążych Personelu Technicznego Wojsk Lotniczych.

W 1970 TOSWL przekształcono w Centralny Ośrodek DSC_7436Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych (COSSTWL). Przygotowywano w nim już nie techników-oficerów, ale techników-chorążych. COSSTWL był jedyną szkołą w Polsce przygotowującą specjalistów obsługi technicznej samolotów naddźwiękowych oraz (do 1984) śmigłowców.

W 1990 na bazie COSSTWL i zamojskiego TSWL utworzono Centrum Szkolenia Inżynieryjno-DSC_7440Lotniczego. Zaczęto powoli sięgać do przedwojennej tradycji: 30 kwietnia 1995 CSIL otrzymało akt dziedzictwa tradycji polskiego szkolnictwa lotniczo-technicznego od 1918, a 2 marca 1996 ówczesny minister obrony narodowej Stanisław Dobrzański wręczył Centrum nowy sztandar, ufundowany przez społeczeństwo Oleśnicy i regionu. Przy CSIL-u działały: WKS Oleśniczanka (istnieje od 1957), który dochował się wielu wybitnych DSC_7443lekkoatletów; Klub Garnizonowy i Klub CSIL, prowadzący działalność kulturalną, oraz Wojskowy Ośrodek Szkolenia Spadochronowego. 13 lutego 2002 Ministerstwo Obrony Narodowej podjęło decyzję o rozformowaniu CSIL-u.

Do 1945 roku niemieckie lotnisko wojskowe
1955-1970 Techniczna Oficerska Szkoła Wojsk Lotniczych
DSC_74471970-1990 Centralny Ośrodek Szkolenia Specjalistów Technicznych Wojsk Lotniczych
1990-2002 Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego.

W dniu 2 lipca 1994 roku w trakcie Zlotu Konstrukcji Amatorskich na tym lotnisku miała miejsca katastrofa wojskowego samolotu TS-11 Iskra z 40 plmsz w Świdwinie.

DSC_7448IV. ZDOBYWANIE BAZY LOTNICZEJ LUFTWAFFE
Druga grupa w sile dwóch kompanii z 3 batalionu 359 pp. została skierowana na lotnisko znajdujące się tuż za wioską Bogusławice. Z miejscowości tej dokonano natarcia na lotnisko. Pierwszym bastionem oleśnickiej bazy ,,Luftwaffe”, który należało zdobyć, było DSC_7449lotnisko transportowe wraz z przystankiem kolejowym uzbrojonym w bunkier betonowy na linii kolejowej Oleśnica-Syców (obok przejazdu kolejowego na trasie do Wabienic). Sprzyjający układ terenu pozwolił czerwonoarmistom zaskoczyć załogę lotniska, przystanku kolejowego i baterii obrony przeciwlotniczej składających się DSC_7452z czterech czterolufowych działek szybkostrzelnych (zenitówek). Bateria ta była osadzona na dobrze umocowanych stanowiskach, gdyż od kilku lat stanowiła osłonę bazy. Atak od strony Bogusławie stworzył sytuację, w której działka te pozostały bezużyteczne, nacierających zasłaniały bowiem zabudowania lotniska transportowego. DSC_7438Zajęcie lotniska odbyło się szybko i sprawnie, po czym nacierający podzielili się na dwie grupy, z których jedna ruszyła w kierunku hangarów zlokalizowanych przy szosie Oleśnica – Syców. Mieściły się w nich zakłady naprawcze Luftwaffe (117 Werkstatzug der Luftwaffe Oels). Za hangarami znajdowały się dalsze części bazy – tj. lotniska stukasów (Ju-87) i szybowców desantowych – położonie w trójkącie pomiędzy Gęsią Górką, Sokołowicami a Jonasem. Druga grupa zajęła się wyparciem Niemców z lotniska. Baza lotnicza została więc zajęta bez większych walk. Sprzyjała temu tocząca się bitwa o miasto oraz ewakuacja bazy lotniczej w przeddzień bezpośredniego ataku wojsk radzieckich. DSC_7442Ewakuowano cały sprawny sprzęt bojowy. Pozostawiono pewną ilość samolotów Ju-87, 7 szybowców desantowych typu FW, l samolot transportowy Ju-52, l samolot typu „Storch” i 6 myśliwców Me-110, które zostały przygniecione stalową konstrukcją dachu hangaru, wysadzonego w powietrze. Opuszczająca lotnisko załoga usiłowała zniszczyć również pozostałe hangary, lecz ładunki wybuchowe uszkodziły tylko niektóre ściany, same zaś stalowe konstrukcje pozostały nienaruszone. Niemcy wycofywali się w pośpiechu. Świadczy o tym choćby pozostawienie nie zniszczonych urządzeń koniecznych dla funkcjonowania bazy, np. wodociągów, lotniskowej DSC_7445elektrowni czy stacji paliw (w której nie było paliwa). Brak paliwa był przyczyną pozostawienia niektórych samolotów na stanowiskach. Zniszczono je granatami ręcznymi detonując je w kabinach pilotów pod pulpitami przyrządów nawigacyjnych.
Wyjaśnić należy, że lotnisko w Oleśnicy w rzeczywistości było dużą bazą lotniczą Luftwaffe, w skład której wchodziły: lotnisko szybowców desantowych – Sokołowice, lotnisko Junkersów Ju-87 – Grabka, lotnisko transportowe, lotnisko myśliwców Me-110 – Cieśle, oraz zakłady naprawcze, w których przymusowo pracowało ponad półtora tysiąca ludzi (m. in. Polaków). (…)

http://olesnica.nienaltowski.net

Znaleziony aluminiowy kapsel z Oels

Kappe vor Beladen – „Pokrywa uszczelniająca, przed ładowaniem usunąć” – Jest to kapturek zabezpieczający do zapalnika bombowego typu El. A. Z. C50 zabezpieczał on kontakt elektryczny zapalnika. Po załadowaniu bomb do samolotu należało zerwać ten kapturek i podpiąć do główki zapalnika kabel ładujący prąd do kondensatorów.

www.odkrywca.pl


Lotnisko Gola koło Gostynia

Kahlenhof


Poniemieckie lotnisko – Kahlenhof. Do lat 60 – polowe zapasowe lotnisko wojskowe. Powstało w 1940 roku. Było to polowe, zapasowe, szkolne lotnisko wojskowe – o podłożu trawiastym, m.in. lądowały tutaj Limy 5M z ówczesnego 53 plmsz w Pile. Do dnia dzisiejszego zachowały się ochronne betonowe wały w kształcie podkowy, w których wnętrzu magazynowano paliwo do samolotów. Ze względów bezpieczeństwa wejścia do wałów zostały zabetonowane kilka lat temu.

– To największa akcja usuwania niewypałów oraz niewybuchów w lasach. Saperzy sprawdzą ok. 24 tys. ha powierzchni na terenie 57 nadleśnictw- zapowiada Anna Malinowska z Naczelnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Na rozbrajania lasów uzyskano pieniądze z unijnego Funduszu Spójności. W naszym regionie akcja rozpoczęła się od Łopuchówka (patrz niżej), ale na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu rozbrajanie będzie miało miejsce jeszcze w Nadleśnictwie Piaski. Planowane jest na drugą połowę maja br.

Oczyszczany będzie wtedy Las Starogostyński koło Gostynia. – W czasie wojny Niemcy magazynowali tam amunicję, którą przewożono na lotnisko w Goli. Podobno przetransportowano tam zawartość 60 wagonów kolejowych – mówi Andrzej Wawrzyniak, nadleśniczy Nadleśnictwa Piaski. – Kiedy w 1945 roku zbliżył się front Niemcy wysadzili magazyny, ale nie wszystko wyleciało w powietrze. To niebezpieczny teren. Po wojnie znaleziono tam już tysiące niewybuchów i niewypałów – dodaje leśnik.

http://www.gloswielkopolski.pl


Lotnisko Mączniki – Schroda-Süd

PHOTO_20160806_150730Lotnisko w Środzie Wlkp. (a tak naprawdę 5 km dalej – obok wioski Mączniki, kierunek na Wrześnię) to była duuuża łąka używana do okazyjnych startów. W czasie wojny Niemcy zbudowali betonowy pas startowy – obecnie w ruinie, oraz drewniane baraki i budynki – te to już nawet nie ruina, w końcu czymś trzeba palić… Podobno była tam PHOTO_20160806_150737szkoła lotnicza (?). Po wojnie użytkowane głównie przez Aeroklub Wielkopolski do treningu skoczków. W 1936 Ministerstwo Spraw Wojskowych wykupiło od właściciela teren w Mącznikach, miało tam być lotnisko wojskowe, ale do wojny nic się nie stało. Podobno – jest relacja – przez jeden dzień we Wrześniu ’39 stała tam PHOTO_20160806_151138para polskich bombowców (ale to chyba totalny bezsens, raczej – myśliwców, może miały bomby 12,5 kg pod skrzydłami?) w „zasadzce” (tylko po co wtedy te bomby?), potem odleciały.
W 1939 nic tam nie było za wyjątkiem terenu, wykupionego od właścicieli przez MSWojsk parę lat PHOTO_20160806_152514wcześniej. Jedyną „inwestycją” było obsiewanie pola koniczyną (ponoć był taki wymóg). 

Dopiero po 1940 Niemcy rozpoczęli budowę infrastruktury (budynki, pas betonowy – krótki, postojowy). Prawdopodobnie było to lotnisko szkolne, bo jeśli ten największy budynek, który pamiętam, to był hangar, to wchodziły tam maks. PHOTO_20160806_152519dwa – trzy samoloty albo kilka szybowców. Nic mi nie wiadomo o żadnych koszarach (ani polskich ani niemieckich) w okolicy, które są chyba nieodzowne w przypadku lotniska stricte wojskowego.
Po wojnie krótko stacjonowali Sowieci (mój Tata wspomina, że było tylko kilku wartowników, którzy przepędzali buszujących po PHOTO_20160806_152538zabudowaniach chłopaków, co sugeruje, że pilnowali obiektu o zerowym znaczeniu), potem było to lotnisko aeroklubowe, w dobrym stanie, równiutkie, można było motocyklem jeździć. Zabudowania, które widziałem pod koniec lat 90. były w ruinie. Samo lotnisko podczas wiosennych roztopów było rozjeżdżane przez traktory, za to PHOTO_20160806_152312betonowy pas był w niezłym stanie.

http://www.dws.org.pl

http://www.odkrywca.pl

Ponad dwie tony bomb z czasów II Wojny Światowej znaleziono na terenie nieczynnego lotniska w Mącznikach koło Środy PHOTO_20160806_151917Wielkopolskiej. Gdy na miejsce dotarli saperzy, znaleźli pociski częściowo porozbierane – przez okolicznych złomiarzy. Pociski są niebezpieczne. Grożą wybuchem. W pobliskich mokradłach i ziemi widoczne są wystające elementy kolejnych niewybuchów. Od rana na terenie byłego lotniska pracowali saperzy, którzy zabezpieczali znaleziska i przeszukiwali teren. Saperzy znajdują jedną bombę za drugą / kom. Przemyslaw Ardelli – policja Środa Wielkopolska Bomba na spacerze W środę krótko PHOTO_20160806_151938przed godz. 12. policjanci otrzymali telefonicznie informację, że na terenie byłego lotniska wojskowego w Mącznikach znajdują się porozrzucane bomby. Natychmiast na miejsce wysłany został policyjny zespół minersko-pirotechniczny. Na miejscu, policjanci ujawnili w promieniu kilkudziesięciu metrów, sześć pochodzących z czasów II wojny światowej bomb betonowo–fosforowych o wadze około 100 kg każda. Potem znaleźli kolejnych osiem ważących 150 kg i jedną 300-kilogramową. Wciąż znajdowane są nowe PHOTO_20160806_152041pociski. Wykopali je złomiarze Bomby były częściowo powykopywane, na każdej widoczne były ślady prób demontażu. Od większości odnalezionych bomb odcięto metalowe elementy, które prawdopodobnie miały trafić do skupu złomu. Wezwany z Poznania wojskowy patrol sapersko-minerski, po przyjeździe na miejsce stwierdził, że bomby te są bardzo niebezpieczne, a wokół sterczą elementy kolejnych niewybuchów. 
(http://www.tvn24.pl)
PHOTO_20160806_152554
Żródła :
https://pl.wikipedia.org
https://olesnica.nienaltowski.net
http://www.dws.org.pl
http://www.odkrywca.pl
http://www.gloswielkopolski.pl
http://oels-nest.prv.pl
Share Button
Inne artykuły

Walki pod Morawinem

2017-03-22 14:31:40
admin1

0

Przespolew Pański i Przespolew Kościelny

2017-03-09 14:54:14
paprotka

0

Miłkowice – Tragiczny wrzesień 1939 rok

2016-11-17 12:00:07
paprotka

0

Pałac w Biernacicach i Obóz R.A.D

2016-05-18 12:59:27
paprotka

0

Dobrowo – Atomowa zagłada

2016-01-17 17:38:24
admin1

0

Getto wiejskie w Czachulcu

2015-02-05 13:49:07
admin1

0

Heerengutbezrik Schieratz

2014-12-13 06:48:39
admin1

0

Borów – Niemieckie magazyny amunicji

2014-11-20 15:27:27
admin1

0

Dodaj komentarz