REGIONALNA GRUPA HISTORYCZNA SCHONDORF

Regionalna Grupa Historyczna

SCHONDORF

 

(koniecznie włącz dźwięk)


Regionalna Grupa Historyczna Schondorf. Wszystko zaczęło się od dość przypadkowego wpisu na jednym z forów internetowych. Można powiedzieć, że poznaliśmy się dzięki nieopisanej jeszcze historii magazynów amunicji w Borowie (można o nich przeczytać na naszej stronie). Jak mawia jeden z naszych kolegów, każdy z nas jest po części wariatem i szczerze mówiąc to specyficzne wariactwo dot. historii jest czynnikiem, który spala naszą grupę. Jedno spotkanie, jeden temat, wspólne zainteresowania i machina ruszyła. Zaczęło się od ustalenia nazwy i celu tego, co chcemy robić. Ustaliliśmy, że chcemy być grupą regionalną, to tu w Liskowie można powiedzieć, powstała nasza grupa, i chcąc uszanować to miejsce, jeden z nas wpadł na pomysł nazwania grupy SCHONDORF. Skąd ta nazwa? (czytaj dalej…)

 

Kamień ofiarny we wsi Wrząca

Kamień ofiarny we wsi Wrząca

Jednym z najciekawszych w Kaliskiem zabytków tych czasów jest znajdujący się we wsi Wrząca, w powiecie Tureckim, głaz ofiarny, zwany przez lud „kamieniem z wanienką Matki Boskiej.
Wieś Wrząca, dla odróżnienia od innych, licznych w Kaliskiem, wsi tegoż nazwiska, zwana Wrzącą-Warcką, leży o sześć wiorst na zachód od Turka między Grzymiszewem, Piętnem i Słodkowem. „Liber beneficiorum“ Łaskiego („Sł. geogr.“) nazywają: Wrancza. Dzisiejsza wieś leży na wzgórzu nad brzegiem strugi bez nazwy, płynącej w okolicy niskiej, mokrej i sapowatej z pod Zdżenic przez Szawłowice, Budy Słodkowskie, Wrzącę, Imiełków, Grzymiszew i pod Tuliszkowem nawprost Gadowskich i Holendrów, wpadającej z prawej strony do rz. Pokrzywnicy („Słownik geogr.“), lub Powy („Mapa hydrologiczna), lub Ostrowej („Karta dawnej Polski, Paryż, 1859 r.). Pod Imiełkowem przyjmuje ona z lewej strony krótki strumień, wypływający z lasu, należącego do Wrzącej, a zwanego „Mały Borek. (czytaj dalej…)
Share Button

Osadnictwo protestanckie w latach 1770 – 1945

Osadnictwo protestanckie w latach 1770 – 1945

Mniej więcej w latach 1770-1780 niemiecka kolonia ewangelików założyła swoją osadę w okolicy wsi Prażuchy. Pochodzili głównie z Wielkopolski, z powiatów Bromberg i Wollstein. Wydaje się, że część imigrantów osiadła w dawnych czasach również w rejonie Zdun, ponieważ zdaniem wielu świadków Zduny utrzymywały kontakt z osadnikami z Prażuch. Trudne były początki i mozolna praca kolonistów. Wieś okalały gęste lasy. Aby utworzyć grunty orne, trzeba było wykarczować powierzchnie lasu. Ale nic nie mogło zapobiec dążeniu osadników. Chociaż w pierwszych latach wielu, zniechęconych trudnymi warunkami, sprzedawało swoje nieruchomości i odeszło, większość z nich uparcie wierzyła w nową ziemię. Nowe wsie wyrosły, jak spod ziemi. Najstarsze to: Prażuchy, Poroże, Czachulec, Zakrzyn, Plewnia i Przespolew.  (czytaj dalej…)

Share Button

Walki pod Morawinem

Walki pod Morawinem

3 września 17 DP przesuwa swoje oddziały do północnych rejonów przedmościa Koło, a 70 pp z I/17 PAL zostaje oddany przez dowództwo Armii „Poznań” do dyspozycji dowódcy 25 DP gen. Altera i otrzymuje zadanie przejścia do rejonu miejscowości Morawin i osłony wschodniego skrzydła 25 DP z kierunku miejscowości Koźminek. Pułk opuszcza dotychczasowe miejsca o godz. 15.00 i przez Złotniki – Goliszew – Janków wyrusza do rejonu miejscowości. Morawin. Po przybyciu pułk wysuwa rozpoznanie w kierunku miejscowości Koźminek w celu nawiązania łączności z 8 batalionem strzelców w rejonie m. Dębsko. O godzinie 21.00 rozmieszczenie oddziałów 70 pp było następujące: I/70 pp z kompanią zwiadu, baterią artylerii w rejonie miejscowości Osuchów – Krzyżówki, II/70 pp na pozycji z dnia poprzedniego, III/70 pp w lesie na północ od miejscowości Morawin. Reszta dywizjonu artylerii na stanowiskach w rejonie miejscowości Morawin. Dowództwo pułku w miejscowości Morawin. (czytaj dalej…)

Share Button

Przespolew Pański i Przespolew Kościelny

Przespolew Pański i Przespolew Kościelny

Po raz pierwszy Przespolew jest wzmiankowany w źródłach w 1354 roku i wspominany jest wtedy Wierzbięta z Przespolewa. W 1475 roku dział wsi miał Marcin Przespolewski i na części zapisał posag swojej żonie Annie. W latach 50 XVI wieku wieś nadal była w rękach rodziny Przespolewskich, część jej posiadał kanonik poznański Jan Przespolewski, ale scedował swoje dobra na Marcina Przespolewskiego. W 1579 roku oprócz Przespolewskich swój dział na wsi posiadał również Stanisław Mycielski. W roku 1590 część wsi posiadała Katarzyna z Przespolewskich Koszkowska, która to odsprzedała ową część Stanisławowi Zarembie i od tej pory Przespolew był rękach Zarembów do schyłku XVIII wieku. W 1634 roku dziedzicem wsi był Stanisław Zaremba (syn Jana), który w 1657 roku przekazał wieś synowi Marcinowi a po nim znów syn o imieniu również Stanisław. Jeszcze w roku 1766 właścicielem był Marcin Zaremba a następnie jego syn Władysław Starosta prośniatowski. (czytaj dalej…)

Share Button

Karol Matczak

KAROL MATCZAK

Zapraszamy Państwa na wywiad z człowiekiem wyjątkowym i szalenie twórczym. Człowiekiem orkiestrą, który może się poszczycić udziałem w wielu historycznych inscenizacjach i rekonstrukcjach. Niestraszne mu żadne wyzwania, brał już udział w wielu bitwach, bronił Warszawy, Krakowa a nawet zawędrował pod Verdun. Jego ciekawość świata jest niesamowita a przedsiębiorczy charakter powoduje, że każdy pomysł przerabia w czyn. Zapraszamy, więc na rozmowę z naszym lokalnym patriotą i społecznikiem Karolem Matczakiem.

Share Button

Warta – 1000 lat historii

Warta – 1000 lat historii

Warta – miasto w woj. łódzkim, w powiecie sieradzkim, położone nad rzeką o tej samej nazwie. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Warta. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. sieradzkiego. Była miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w tenucie warckiej w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. Według danych z 31 grudnia 2004 r. miasto miało 3392 mieszkańców. Lokalny ośrodek usługowy dla rolnictwa; drobny przemysł. Pierwsze informacje o Warcie pochodzą z 1255 r. z przywileju wystawionego przez Kazimierza, księcia kujawsko–łęczycko–sieradzkiego, w którym książę zezwolił dwóm mieszczanom Marcinowi i Wilkinowi na lokację osady. Rozwojowi Warty sprzyjały przebiegające przez miasto szlaki handlowe: trakt solny z Bochni do Kalisza, droga morawsko-kujawska i droga łącząca Mazowsze z Wielkopolską i Śląskiem. Świadectwem licznej obecności kupców jest utworzenie tu komory celnej, o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1369 r. Druga połowa XIV w. oraz XV i XVI w. to okres największego rozkwitu Warty. W mieście kwitł przemysł sukienniczy. Na przełomie XV i XVI w. działało tu pięć cechów rzemieślniczych: tkaczy, rzeźników, kowali, ślusarzy i szewców. Miasto stanowiło także ośrodek handlu, przede wszystkim lokalnego, choć docierali tu kupcy z Krakowa i Wrocławia. (czytaj dalej…)

Share Button

Bitwa pod Mokrą

Bitwa pod Morką

Bitwa pod Mokrą. 23 sierpnia 1939 roku żołnierze Wołyńskiej Brygady Kawalerii dowodzonej przez pułkownika Juliana Filipowicza otrzymali rozkaz powrotu do stałych garnizonów a dzień później rozkaz mobilizacji. 17 i 18 sierpnia pociągami przez Lwów i Kraków mieli dotrzeć pod Częstochowę. Osiem tysięcy żołnierzy miało wypełnić zadanie ogromnie ważne w nadchodzącej walce. Do granicy pod Częstochową zbliżała się niemiecka 4 Dywizja Pancerna pod dowództwem generała Georga Hansa Reinhardta. Siły niemieckie miały dwukrotną przewagę liczebną, oraz wielokrotnie przewyższali obrońców siłą ognia. Niemcy dysponowali ponad trzystoma czołgami i wozami pancernymi. Atak miał być wspierany lotnictwem. Tak rozpoczynała się bitwa pod Mokrą. (czytaj dalej…)

Share Button

Borów – Tajemnice niemieckich magazynów

Borów – Tajemnice niemieckich magazynów

Borów – Tajemnice niemieckich magazynów. Budowę obiektów w Borowie zaczęto w 1941 roku, od drogi betonowej i linii kolejowej. Do prac budowlanych przydzielono 44 jeńców francuskich, 18 jeńców angielskich i 200 radzieckich. W 1942 roku, skończono budowę „wielkich magazynów amunicji” tak o tych obiektach mówi się do dziś. Choć z wszystkich zebranych później informacji nie do końca to były tylko same magazyny. Cały teren został zmeliorowany, wykopano studnię głębinową (istnieje do dziś w połowie jednak zasypana) doprowadzono linię elektryczną z własnym transformatorem. Wybudowano 6 domów koszarowych, wielkości 64m/18m. Cały teren wynosił 220 ha. Myślę jednak, że chodzi o strefę buforową, same budynki, infrastruktura była o wiele mniejsza. Cały teren strzegły druty kolczaste z wartowniami i patrolami w koło ogrodzenia. Rozebrano wszelkie polskie gospodarstwa w sąsiedztwie,  a całą strefę zasiedlono Niemcami, co też przyczyniło się do dochowania tajemnicy obiektu. (czytaj dalej…)

Share Button

Antonówka – Ruski Las

Antonówka – Ruski Las – Aktualizacja 16. 12. 2016.

Antonówka niby niepozorna nazwa, która każdemu skojarzy się z pewna odmiana jabłka, jednak brać eksploracyjna i interesujący się historią a w szczególności zapomnianymi fabrykami Rzeszy Niemieckiej doskonale wiedzą, co w trawie piszczy.Dzisiaj Antonówka to osiedle w Kamiennej Górze na Dolnym Śląsku, oddalone od centrum miasta ok. 4 km. Osiedle leży na wysokości 470-530 m n.p.m. na południowych stokach Gór Lisich w Rudawach Janowickich.Miejsce dość tajemnicze, owiane sporymi legendami, które mieszają się z faktami. A z jakiego powodu tyle zamieszania nad Antonówką? (czytaj dalej…)

Share Button

Tajemnica Góry Sobiesz

Tajemnica Góry Sobiesz 

Cała sprawa dla nas zaczęła się 3 lata temu. Znowu zwykły przypadek naprowadził na kolejną, do dziś niewyjaśnioną tajemnice. Jeden z członków grupy, będąc prywatnie z rodziną na wakacjach w Piechowicach, zupełnie przypadkiem trafia do bardzo pięknego zakątka Góry Sobiesz, do „Cichej Doliny”. Cicha Dolina słynie ze swej urody. Jest to głęboka dolinka, na której dnie płynie mały, urokliwy i cichy górski strumyczek. Przez tysiące lat strumień rzeźbił skałę, tworząc ten niezwykły krajobraz. Miejsce wyjątkowo urokliwe, kto będzie w tamtych stronach warto zobaczyć. Jednak nie uroda tego miejsca nas przyciąga, ale legenda do dziś żywa, związana z wydarzeniami z czasów II wojny światowej. W tym miejscu, które miejscowi nazywają „Skałkami” można zobaczyć wykute przez więźniów sztolnie. (czytaj dalej…) 

Share Button